when was the last time that let myself be a kid again? the smurfs bring me back tons of childhood memories. back when my kuya and i were so close, when he would set-up a mini-art exhibit in his room for his little sister, showcasing all our toys in makeshift pedestals. i also miss collecting figurine panini stickers. i have rainbowbrite and carebears while kuya has thundercats and snorkels. oh my, bittersweet memories. i wanna go back to these times. no heartaches, no complications.
Day 216: August 04, 2011, Thursday
nasimulan na din lang, eh di ituloy-tuloy na. i got my second smurf today from mcdonalds. but i'm not planning to watch the movie. i don't want to see it in 3D, i want to preserve it in my mind in the classic 2D animation :D (aaarrtte!)
Day 220: August 08, 2011, Monday
at dahil sarap na sarap na naman ang mga lamok sa mura kong katawan at dahil andami ko nang nababalitaan na dinadapuan ng dengue, natakot naman ako kaya bumili ako ng proteksyon. eto na pala ang uso ngayon, modern katol. bawal kase sa akin magkatol, baka maadik na naman ako. chos! hinde, sabe may konek daw sa aking anemia. di ko naman maarok paano nangyari yun. anyway, okay naman sya, atleast hinde mashadong masakit sa ilong.
Day 221: August 09, 2011, Tuesday
i scored this cute pair in the japan surplus store near our home and i just sooooo love them. i have sworn i will not buy shoes from surplus shops / ukay-ukay, because i just thought it was so unhygienic. good thing that this pair seems like an old display since i saw it still has the stickers on the sole. and did you know that i only paid 120 pesos for them? yeeeeeeeeey!
Day 225: August 13, 2011, Saturday
may konting hanash sa bahay ngayon kaya naghahunger strike na naman ako. sa loob lang ako ng kwarto ko palagi, nanonood ng DVD at dun na din kumakain ng mga pagkaing tinake out ko. ang hirap magmatigas para sa taong walang kapride-pride na katulad ko. hinde naman talaga ako marunong manikis, pero kailangang merong matuto ng leksyion nya.
Day 227: August 15, 2011, Monday
meron akong nafree na 15 grams na tube ng olay cream nung bumili ako ng shampoo a few weeks before. effect naman sya, feeling ko nagiging kamuka ko na naman si bea alonzo. kaya eto, nag-invest (invest talaga?) sa mas malaking version ng olay. eto lang talaga ang bisyo ko, ang gastusan ang luho ko sa pagpapaganda. (chos?) seryoso, di ko naman kinakarir ang pagpapaganda, sumasaya lang talaga ako pag may nabibili akong mga gantong kakikayan para sa sarili ko. masama ba yun?
Day 229: August 17, 2011, Wednesday
hinde naman yan basurahan, lalagyan sya ng maduming damit. kaso kase, muka na namang malaking basurahan ang kwarto ko. ang mga maduduming damit ay nagkalat dahil hinde ko alam kung sino sa bahay namin ang kumakain ng mga basket na dati kong lalagyan. in furnace, buti naman at nagmatch ang color na nabili ko sa kulay ng kwarto kong nagmumura sa katingkaran. i seriously need to think about getting it repainted. feeling ko sumasakit ang ulo ko sa kanya.
0 comments:
Post a Comment